Dagje Enkhuizen

Vandaag gingen we naar Enkhuizen, een prachtig stadje waar allemaal kromme huisjes staan. Piest wel raar hoor. Mochten we niet, maar het werd wel een beetje sport om stiekem tegen die schuine geveltjes te piesen. We dachten dat we weer met het campertje daarheen gingen. Zaten we daar eens even naast. Vrouwtje gooide de rugzak op en hop in de beentjes. We vonden het wel gek want vrouwtje kan normaal zover niet wandelen, maar de aap kwam al gauw uit de mouw. We gingen niet verder dan de hoek van de straat, wat verder dan de camping waar we verbleven. Daar stopte een hele grote auto, net zo groot als de camper, alleen zat hier niet precies een bed in waar we lekker een tukje op konden doen. Wel stonden er allemaal stoeltjes in. Eerst zaten we helemaal alleen in de grote auto, maar de meneer met de pet op stopte overal en iedere keer stapten er nieuwe mensen in. Uiteindelijk zei die vriendelijke meneer met de pet op dat we beter eerder uitstapten, zodat we veel mooie dingen konden zien. En wat had die meneer een gelijk. We stapten uit en waar stonden we voor? Inderdaad een mega super grote dierensnoepieswinkel. Kwam goed uit want volgens het vrouwtje hadden we al zoveel kaka gedaan dat de poepzakjes op waren en ze nieuwe moest halen.

Eenmaal binnen kregen we allerlei lekkere dingen van de meneer achter de kassa.

's Middags hebben we samen met het baasje lekker een appelgebakje en slagroom gegeten.

Da's pas vakantie.

's Avonds zijn we weer terug gegaan met die leuke auto. We zijn dan te voet naar het dorp gelopen waar het baasje en vrouwtje een hapje hebben gegeten samen met het baasje en vrouwtje van Laïs. Helaas was ze er zelf niet bij want broer heeft wel een oogje op Laïs, plaag ik hem altijd zo lekker mee.

Afin, het is daar zeker een aanrader. Als het je lukt moet je je baasje en vrouwtje maar eens mee naar toe nemen. Er kwam een heel aardige mevrouw naar ons toe, die het trouwens helemaal niet erg vond dat ik soms wat sporen na

liet. Ze vroeg of wij een plakje worst mochten hebben. Ik blafte natuurlijk gelijk van ja maar er moest nog een goedkeuring komen. Gelukkig vonden ze het ook oké. Wat schertst onze verbazing... komt ze toch wel af met een ontbijtbord vol met allerlei lekkere plakjes worst. Helemaal mijn hotel/restaurant. Het Roode Hert moet je hebben, toppie, toppie.

Na het eten zijn we weer teruggewandeld naar de camping waar we lekker gesnord hebben tot zaterdagmorgen laat.