Party-time

Vandaag hebben we een heerlijke dag gehad. Vanmorgen mochten we op het huisje passen en vanmiddag werd het in ene prachtig weer. Aangezien vrouwtje iets aan de binnenkant van haar voet heeft geschuurd mag ze voorlopig niet lopen. Dus mochten we vanachtermiddag mee met baasje en Bianca. Het was al even geleden dat we echt op het zand gelopen hadden, maar dat kwam vandaag weer helemaal goed. Zonder Bram en het vrouwtje hebben we eens flink op snelheid getraind.
Vette tegenvaller voor het baasje. Hij had het er zwaar mee, maar dat zal nog wel veranderen. Vanaf nu gaan we weer eens wat meer trainen op snelheid en op het zand.
Komt helemaal goed. Tegen dat de wedstrijden beginnen zullen we er klaar voor zijn.

Jacht uitje

Vandaag hang ik lekker lui op mijn kingsize kussen. Gisteren zijn we wezen jagen in de duinen. Heerlijk, het was prachtig weer en de wind zat ook goed. Ik was helemaal in mijn nopjes dat ik weer mee mocht. In de duinen zaten er genoeg fazanten en hun geurtjes kwamen me telkens goed in mijn neus. Wat kan een jachthond nog meer willen.

Ik heb ook goed mijn best gedaan om te zorgen dat het baasje me ook bij kon houden. Het is nu al 2x gebeurd dat hij niet volgt in de duinen en ik hem dan naderhand moet gaan zoeken. Deze keer was hij ook goed in vorm, volgde braaf en aan het eind kwamen we samen aan.

's Middags nog een beetje in de bloemkolen gelopen en daar vonden we ook nog een prachtige fazantenhaan. Ik had hem gevonden en voorgestaan, de jager kon hem mooi schieten en ik ben er heel snel op af gegaan om hem te gaan ophalen. Wel een beetje spannend want hij spartelde nog wat en ik wilde hem niet meer pijn doen en beschadigen. Dus toch maar heeeeeel voorzichtig opgepakt en snel naar het baasje gebracht. Meestal vind ik dat het wel mijn troffee is maar heb geleerd dat ik het netjes afgeef aan het baasje of de jagers, ik dan een overheerlijke beloning krijg.
Omdat ik hem gevonden had mocht het vrouwtje hem meenemen naar huis. Bedankt, want ik mag er dan steeds naar kijken en met de pluimpjes spelen. Baasje maakt daar dan een mooi apportje van waar we later dan weer mee trainen.

Nu heb ik wat spierpijn en is het vrouwtje dorentjes aan het plukken in mijn vacht. Tja, die mannen gaan allemaal in dichte bramenstruikjes zitten en aangezien daar niemand in wil offer ik me maar vrijwillig op omdat te regelen. Kortom, jacht heeft heel veel mooie kanten.
1. Vrije natuur.
2. foepie in de wind.
3. wild vangen voor het baasje.
4. vette beloning als dat lukt.
5. naderhand super verzorging, met een warme douche, badjasje, vers kussen en vertroeteling
van baasje en vrouwtje.

Nadeel;
1. beetje spierpijn.

Dus je ziet he is een superspelletje.

En toen waren we klaar met lopen

Gister wezen trainen, afin in de regen op het vrouwtje staan wachten is meer de juiste omschrijving. We gingen ons rondje eens verleggen naar het hertenpark in Groede. Geen strak plan naderhand gezien. Het baasje had nog gezegd "doe dat nu niet" maar afin de rest vond dat het wel kon.

Dus niet....

Eerst alles klaar gelegd, heupbanden, tuigjes, rekkers, regenjasjes enz...

Alles in de auto geladen en hup naar het hertenkamp geknort. afin, de Beertje en de Zoë waren er ondertussen ook. En volle goeie moed vertrokken we. Bianca met Beer op kop, broer en het vrouwtje er achteraan, dan ik met de baas en Bram met Zoë als hekkensluiter.

We waren net lekker op gang toen er groot alarm afging in de richting van broer en vouwtje.

Auw, auw, auw en nog eens ai, ai, ai was het repertoir. Het vrouwtje had te veel naar broer gekeken en niet naar het pad was ze liepen. Daar kwam ze een mooi rond stokje tegen, waar ze prompt bovenop ging staan. Dat stokje wilde duidelijk niet verpletterd worden onder het gewicht van het vrouwtje en rolde pardoes vanonder haar voet, waardoor de voet een rare beweging maakte. Enkel helemaal tot op de grond, zonder voet, dat had ik haar nog nooit zien doen. Baasje en ik konden het mooi allemaal zien gebeuren omdat we er vlak achter liepen.

Ik vond het wel knap dat ze dat zo lenig kon, maar duidelijk was dat naderhand gezien niet de bedoeling, want ze deed net of ze veel pijn had. Afin, baasje ging haar helpen en voor we het wisten zat ze voor pampus op het natte asfalt zo bleek als het spook van Pierlala. Flauwgevallen gaf baasje als uitleg, laat maar liggen die staat van zelf weer op, gebeurd vaker.

En wij maar wachten. Toen ze weer opstond moesten we weer in de auto naar huis. En bedankt he vrouwtje, had nog geen 200 meter gelopen en het was al gedaan.

Wel gezellig was dan dat ze in bed moest tegen de misselijkheid en hoofdpijn. En....wij mochten opletten of het wel allemaal goed ging, dat was dan weer wel tof van haar.

Afin, nu moet ze vandaag naar de doc want ze heeft een behoorlijke stalpoot opgelopen met dat grapje. Ene poot is 2x zo dik als de andere poot. Het is al meer een olifantenstalpoot geworden. Dat is allemaal nog niet zo erg maar nu kan broer niet meer mee gan lopen om te trainen. Misschien dat we wel eens 2-span mogen doen voor het baasje, dat vinden we ook altijd wel geslaagd. En hard dat ie dan kan lopen......

Hier met die worst

Samen lopen, samen wandelen, samen knuffelen betekend duidelijk nog niet samen happen.

Vandaag hele dag gerust en lekker lui geweest. Hier en daar een snabbel gevonden en vanavond hebben we nog een aanbod aan het baasje gedaan om te helpen met zijn rookworst op te eten.

We hebben even moeten aandringen maar uiteindelijk eindigde het met een heerlijke worstensnabbel.

En...... lekker dat het was mmmmm

(schooien doen we normaal nooit, maar soms is het sterker dan onszelf)

Veel trainen

Vandaag zijn we met z'n allen weer wezen trainen. Tegenwoordig trainen we om de dag en dat gaat best lekker. Vandaag met het vrouwtje gelopen, het baasje mocht naar zo'n saaie babbelmiddag, vergadering noemen ze dat met een chic woord. Wij mochten lekker thuis blijven en met onze vriendjes gaan crossen. Bianca plooide ook wegens pijne poten. Vrouwtje was weer op gang dus zodoende heb ik samen met Zoë, Bram en het vrouwtje op sleeptouw genomen. Bram en Zozo zijn iets verder gelopen als wij. Beertje mocht ook nog een stukje met het vrouwtje lopen en dat vond ze wel gezellig. Broer heeft eens flink z'n ei gelegd toen hij lekker los mocht lopen naast mij en zo waren we allemaal heerlijk uitgeweest.
Als het zulk mooi weer blijft gaat het baasje binnenkort met me gaan fietsen, bikejöring, heet dat geloof ik. Ben benieuwd. Vrouwtje heeft al 2 paar nieuwe remblokjes voor de fiets besteld. Ik weet niet waarom want het gaat er toch om dat het hard gaat? Dus waarom zou je dan remmen? We zullen wel zien, hou jullie op de hoogte.
Nu ga ik m'n bankje opeisen en een tukje doen. Broer op de ene zetel, ik op de andere en het vrouwtje mag dan wel op ons kussen liggen, goede deal vind je niet???!!!

En toen......was er nog 1

Ha vriendjes,
Zondag hebben we onze wekelijks trainingsrondje gedaan, samen met Zoë, Beertje, Bram en Bianca en natuurlijk met broer, baasje en vrouwtje. Omdat vrouwtje momenteel wat pootproblemen heeft, heeft ze geruild met Bianca. Aangezien die er ook redelijk de snee er op heeft mag broer met Bianca lopen en Beertje met het vrouwtje. Gaat best goed, broer kan nu heerlijk doortrekken zonder dat hij extra moeite moet doen.
Afin wij op pad. Auto's bij de grote parking gezet en vertrokken waren we. Broer en ik maakten er gelijk al een miniwedstrijdje van. Bram en Zoë volgenden op de voet, vrouwtje en Beer waren we al snel kwijt gelopen. Omdat we niet wisten of ons stampaviljoen open was liepen we met z'n 4-en naar Groede om daar een koffie en een slok water te doen. Afin Bram arriveerde kort achter ons. Het wachten was wederom op het vrouwtje. En wij wachten en wachten en wachten en al wie er niet kwam was Beertje met het vrouwtje. Wij pech want het paviljoen, waar wij waren, was nog niet open. Toch iet wat ongerust geworden zijn broer en ik samen met baasje en Bianca teruggelopen om te zoeken.
Wij lopen en lopen en al wie we niet vonden was Beertje en vrouwtje. Terug op het startpunt vonden we ze hoor en weet je waar...? Juist in het stampaviljoen, achter een bak koffie. Ze had al eens proberen bellen maar van ons had niemand z'n telefoon mee. Dat was dan nog niet zo erg maar nu zaten Bram en Zoë nog zo'n 6km verder te wachten op het terras van het ander paviljoen. Goh, baasje en ik, zo nobel dat we zijn, wwer teruggelopen naar het ander paviljoen en wat denk je al wie daar niet was waren Bram en Zoë. Die waren ondertussen ook al bij de "Boekanier" (stampaviljoen). Afin, wij weer terug over het strand en daar haden we Beertje met Bianca weer, die waren ons dan weer komen zoeken.

Afin, al bij al was iedereen weer gevonden en op de juiste plaats van bestemming. Wat een morgen !!!

2011

We zijn er ... 2011. 2010 hebben we uitgezwaaid en hoe. We gaan er in 2011 eens flink tegenaan. Goed ons best doen met lopen en ik ga ook "biken", samen met het baasje.

Iedereen een heel goed, gezond en prachtig 2011 gewenst en dat al jullie dromen mogen uitkomen.

De Flint en fam.