Canicross St. Kathelijne Waver

Vandaag mochten we weer mee met baasje en vrouwtje. We zijn gaan crossen naar St. Kathelijne Waver. Wou wat een ruig parcours. Veel slik, bochtjes, bergjes en bergen én veel water en blubber, helemaal topiewopie. We hebben eerst met z'n allen het parcours verkend. Zoë en Beertje waren ook mee met ome Bram en tante Bianca. Broer en ik waren voor een of andere reden een beetje zenuwachtig en moesten de man wel 4x, resultaat => weer nieuwe poepzakjes kopen. Gelukkig had tante Bianca genoeg grote diepvrieszakjes meegenomen.

We waren flink in vorm en startte harstikke goed, buiten het feit dat er in ene een grote langharige lelijkert op mijn rug zat, hij was ook wat enthousiast dacht ik nog, maar halverwege de run vond hij het nodig om nog eens op mijn rug te springen. Ik schrok wel heel hard net als het baasje want die had hem ook niet zien aankomen. We hoorden wel een team aankomen en zijn netjes aan de kant gegaan, maar dat was duidelijk niet genoeg, hij moest me gewoon even hebben. Afin, het baasje werd bijna groen toen het voor de 2de keer gebeurde en deed best even boos tegen die lelijkerd zijn baasje. Die was nog niet precies onder de indruk dus heeft het baasje het aan de finish nog eens haarfijn uitgelegd dat dit soort grappen niet kan en niet op prijs gesteld worden. Of het geholpen heeft moeten we nog maar afwachten. Het lopen hoefde toen niet zo meer dus hebben we heerlijk d'en toerist uitgehangen vanaf daar. Het was toen al klaar dus hebben we de run gecombineerd met de fun.

Ik kreeg nog een geweldige 2de kans samen met het vrouwtje, die ook nogal op haar manier op dreef was. We zijn gestart en ze heeft voor de 2de keer (1ste keer in Bovenkarspel) alles in 1x door kunnen lopen, zelfs bergjes op (heb ik even serieus aan getrokken) en bergjes af. Maar als ik ze zo vanavond zie lopen krijgt ze van de week weer eens onder haar voeten van de fysio.

Wat zo leuk is aan bij het vrouwtje lopen is dat je tenminste onderweg nog eens tijd heb voor andere dingen. Zo is het vrouwtje over de bruggetjes gelopen en heb gezwommen naar de andere kant, je moet tenslotte je sportaktiviteiten een beetje afwisselen zeggen ze altijd. Er was ook nog wel een leuk stukje water na het 2de bruggetje maar dat ging dan, volgens het vrouwtje, net te ver.

Aangezien ik nogal nat was van mijn dobbermomenten mocht ik mijn heerlijke badjasje weer aan, broer had hem al aan want die was samen met het baasje iets rapperder dan ons. Iedereen was gek van onze jasjes. Ze zijn dan ook geweldig. Als je nat bent en je doet je badjas aan dan ben je binnen 15 à 20 minuutjes droog en is je badjasje nat, knap hé. We hebben ze uitgezocht bij juf Ingrid van hondenschool Countrydogs. Er zijn zelfs mensen die hem voor hun hondenvriendje besteld hebben. Ze krijgen hem dan in Zeebrugge bij de Zeehondencross. Mochten er nu nog mensen zijn die er eentje wil bestellen dan kan dit. Kijk even op de site van countrydogs en klik op het kopje "hondenbadjasjes".

Afin, het is een echte aanrader!!!

In Zeebrugge wil ik nog eens proberen te knallen, samen met het baasje. Dus dat wordt flink trainen. Ik hou jullie op de hoogte.

De Flint