Kuchje

Ha vriendjes,
De pijn in mijn keel is al een beetje gezakt. De spuitjes doen hun werk goed. Morgen moet het over zijn anders moet ik weer terug naar de dok.
Er zit nog wel een rokershoestje maar dat gaat ook snel over denkt de dok.

Vandaag heb ik voor wat bloemtherapie gezorgd. Ze zeggen dat dit goed en gezond is. Het vrouwtje had wat bloemen op tafeltje laten liggen. Ik dacht, zoals ze altijd zeggen, baat het niet dan schaad het niet. Afin, flink in de weer met die dingen. De bloemetjes gesplitst van het steeltje. Sompig maken is voor mij geen probleem, kwijl genoeg. Even wat in de hangwangen laten weken en dat doet wonderen, dacht ik. Zou ook zo zijn geweest, ware het niet dat het plastic decoratie bloemen waren voor in het winkeltje, tegenvaller zoiets.

Ondanks alles had ik toch nog wat punten gescoord bij het vrouwtje, die zeer vereerd was met het prachtige bloemenbed dat ik had veroorzaakt.

Flint

Alles weer in kannen en kruiken

Hehe, Het ziet er naar uit dat alles weer een beetje op z'n pootjes terecht gaat komen. Mijn gezondheid, die van het vrouwtje en de dubbele huizenlasten van het baasje en vrouwtje.

Ik ben gister naar de dokter gemoeten van het baasje en vrouwtje, ivm mijn kuchje. Die heeft gezien dat er een ontsteking in mijn luchtpijp zit. Het was geen kennelhoest want ik kan eten als een paard, heb geen koorts en ben zo baldadig als de pest. Ik heb wel uit flinke spuit in m'n gat gekregen, aiai. Het vrouwtje moet nog 5 dagen spuitjes geven, dan ik m'n linker bil en de volgende dag in m'n rechter. Als ik kans zie ben ik de piste in en kom ik niet uit mijn schuilplaats. Dit stekdingen zijn echt niet fijn hoor.

Over enkele dagen moet het over zijn, dus even afwachten.

Het vrouwtje kreeg ook goed nieuws bij de dokter en ons oude huis wordt verkocht. Er zijn eindelijk mensen gekomen die niet alleen gek zijn van ons huis, maar het ook nog willen kopen.

Eindelijk, in deze slechte tijd. Kunnen we weer sparen voor leuke uitstapjes naar Schotland, Frankrijk, enzo. Heb ik nu weer al zin in.

In ons nieuwe huisje komt het ook allemaal langzaam op z'n plaats. Baasje is bezig met 2 prachtig ligbedden voor ons. Eerst kregen we 1 groot bed, maar vrouwtje denkt dat ik dan het hele bed voor mezelf ga houden. 'k Snap gewoon niet hoe ze daar nu bij komt, dat zou ik nou nooit doen, denk ik.

Als ze klaar zijn laat ik ze jullie zien.

Groetjes de Flint

Haartje in de keel

Het is een beetje gekke dag vandaag. Vanmorgen moesten we al vroeg op het huisje passen, vrouwtje moest even naar de dokter en baasje moest al gaan werken. We mochten voor deze keer eens binnen blijven, maar hebben die privilége waarschijnlijk gelijk weer verknald. Broer en ik verveelden ons een beetje en we waren al redelijk uitgeslapen dus zijn we eens op zoek gegaan naar een goede afleiding. En... natuurlijk vind je die snel als goede speurneushond.
Een krant en een stuk plastic die op tafel lagen lachten ons toe en dan snap je het wel. Je weet dat het niet mag maar die verleiding knaagt zo geweldig aan je dat je op een gegeven moment je echt niet meer in kan houden. Goh, het was echt zo gezellig; samen met broer de krant lezen en opruimen, daar heb je uiteindelijk een plastic zak voor nodig om het in te stoppen. Tja het vrouwtje kwam te vroeg thuis, nog voordat we alles hadden opgeruimd.

Tot onze grote verbazing was ze niet echt boos op ons. Ze stond vandaag in de krant ivm de tv uitzending komende woensdag, dus was weer in d'r nopjes.
"Zeeuwse in een programma over reuma".
We zijn benieuwd hoe het is geworden. Kijken jullie ook naar ons vrouwtje komende woensdag.
Kunnen jullie ook eens lachen.

Sinds het moment dat we de krant versnipperd hebben zit er steeds iets in mijn keel. Zou het een lettertje zijn of een haartje toen ik mijn pootjes van inkt heb ontdaan. Ik weet het nog niet maar het is aardig lastig en krijg het er maar niet uit. Niet met eten en niet met drinken. Baasje heeft ook al eens gekeken maar ziet niets geks in mijn strotje. Als het morgen nog zo is moet ik naar de dokter. Nog maar flink drinken want ik heb het niet zo op de witte jas.

Houd jullie op de hoogte.
Flinteman.

Rust....nou ja.... toch niet echt

Gister hebben we weer heerlijk gecanicrossed en wel in Poeke. Het was gelukkig prachtig weer en prachtig parcours, dus wederom geweldig.

Eerst heb ik met het baasje de "Run" gelopen, afin, we hebben een behoorlijk stuk gewandeld omdat ik zulk hete voetjes had. Het baasje heeft ze lekker afgekoeld in het water en toen ging het gelukkig een heel stuk beter. De "Fun" heeft het baasje met de broer gelopen en ik heb het vrouwtje op sleeptouw genomen. Ze heeft haar best gedaan, 't ging niet hard maar we zijn er gekomen. Nog wat trainen en dan komt ze er wel. Broer heeft ook echt zijn best gedaan, hij begint door te krijgen wat de bedoeling is. Voor blijven lopen en zeker niet bang zijn om te trekken.

Vandaag hadden we het weer druk. Vanmorgen waren we al op tijd wakker om het vrouwtje te feliciteren, die verjaard namelijk vandaag. Ze heeft gister van ons en van het grote baasje en vrouwtje een mooie gordel en elastiek gekregen om beter te kunnen canicrossen. Ik heb van de vroegtijdige verjaardag centjes ook een mooi nieuw tuigje gekregen. De oude zat niet zo lekker en schuurde verschrikkelijk op mijn goed gespierde ruggetje en dat kan natuurlijk niet zijn.

Er komt normaal niet veel visite, alleen het grote baasje en vrouwtje en oma worstje, maar vandaag waren er nog meer mensen in ons kleine huisje. Best wel gezellig hoor zo met een groepje. Het grootste voordeel ligt wel in het feit dat je overal veel beter bij kan. Dat scheen niet precies de bedoeling te zijn, maar wel lekker.

We gaan nu lekker ons dekentje opzoeken en heerlijk snorren na al de sport en lekkere dingen. Ook moeten we voorslapen tegen morgen want morgenochtend mogen we heerlijk naar tante Cora, Joepie.

De flint en broer.

Slikpootjes

Gister wezen canicrossen langs de vloedlijn. Het was heerlijk. Samen met broer hebben we als goedwerkend tweespan voor het baasje gelopen. Het ging als een trein, totdat baasje bedacht om eens aan de zeekant langs de paalhoofden te lopen. Toen gebeurde het... een slikplaat, en een serieuze met héééééél veel slik. Ongekend gewoon.
Baasjes schoenen waren in ene zwart ipv blauw en broer en ik waren ook in ene zwart ipv van oranje met wit. Tjeempie, dat was even ploeteren hoor. Je zakt behoorlijk ver weg in die stinkende modderzooi.

Afin teruglopen was net zover als doorlopen, dus dan maar doorlopen. Zo zwart als roet en stinken!!!! een uur in de wind.

Thuis gekomen hebben we het vrouwtje maar even gebeld, die kon er niet precies mee lachen. Ze zei dat ze ons buiten al kon ruiken. Tja en wat krijg je dan???!!! dat je onder de douche moet, leuk hoor maar niet heus.

Broer mocht eerst, want die doet er langer over om op te drogen. Ik vond het toen nog wel grappig, maar ik kwam er ook niet van onder. We werden gesopt en geschropt met van die stinkende shampoo, bah... Het vrouwtje vond ons daarna wel frisser ruiken en als beloning kregen we nog een lekker snoepje, dat was dan weer niet verkeerd.
Volgende keer zullen we wel niet meer langs die kant gaan, want het baasje kreeg ook onder z'n voeten omdat die ook alles potje zwart had gemaakt.

Vanavond mag ik nog eens in het veld op de fazanten. Dat wordt weer een leuke avond.
Flintie

Veldwerk

Joepi, binnenkort is het weer al zover, dan gaan we het veld weer in. 8 september organiseren het baasje en vrouwtje, samen met tante Marieke en Tante Brigitte weer de Bracco Italiano veldwedstrijd in Retranchement. Het is een jeugdwedstrijd en ik mag nog 1 najaar meedraaien met de jonkies. Volgend voorjaar ben ik te oud en moet ik in de open klasse, bij de ouwe rotten meedoen. Veldwedstrijd houdt in dat je zigzaggend over een bietenveld een fazant moet scoren.

Je mag hem niet pakken of uitstoten, al is die verleiding soms hééél groot. Je moet heel netje voorstaan en als het baasje het zegt opstoten en dan schiet het baasje met z'n alarmpistool en mag ik niet schrikken natuurlijk.

Vorig jaar waren we eerste met een heel mooie kwalificatie, dus dit jaar moet ik serieus goed mijn best doen om het weer te behalen en de titel te verdedigen. We zijn al eens wezen oefenen maar we waren toen nog geen 5 minuten bezig en waren al nat tot op ons vel. We werden verrast door een serieuze stortbui. Baasjes schoenen sopten gewoon. Ik heb wel veel geroken maar niets ontdekt, die slimmekes zaten natuurlijk al weggedoken voor de regen die ging vallen.

Deze week gaan we nog eens en misschien hebben we dan meer geluk. Broer helpt dan met lesgeven bij het vrouwtje en ik ga er met het baasje opuit.

Ik hou jullie weer op de hoogte als ik iets heb gevonden.

Groetjes Flint

Visite

Vandaag zijn we gezellig bij Tante Cora op visite geweest en het was weer als van ouds; super gezellig dus.
Vrouwtje kwam wat later omdat ze plots mocht werken. Maar dat mocht de pret niet drukken. Onze vriendin Tessa was er ook. We hebben nog steeds onenigheid, broer en ik, wie er nu eindelijk verkering aan haar gaat vragen. We vinden haar allebei wel héél erg leuk. Maar afin, dat vechten we nog wel eens uit.
Tante Co had heerlijke dingen gemaakt. Ze waren dan wel eigenlijk niet precies voor ons maar we hebben toch stiekem eens geproefd. Vooral die gekruide gehaktballetjes waren niet te versmaden. Vrouwtje is wat ongerust voor ons buikje, maar tot nog toe geen probleem.
Afin als het wat gaat rommelen zien we het ook weer wel, maar ik heb er zeker van genoten.

Morgen gaan we samen met het vrouwtje "open snuffelschuur" houden. Dat wil zeggen dat we de deuren van de schuur open gaan gooien en proberen onze antieke spulletjes te verkopen. We hebben ook sinds kort wat Rotan mandjes, potjes ed. ingekocht voor de verkoop. We gaan ons best doen om de mensen morgen wat spulletje te verkopen.
Baasje heeft ook allerlei mooie dienbladen en schaaltjes gemaakt van hout. Dat is dan wel zijn vak maar we vinden het toch telkens weer knap wat hij weer allemaal kan maken van een boomstronk en een paar planken.

Morgen laat ik wel even weten of we succes hebben gehad.
Groetjes de Flint en broer.

Opnames achter de rug

Gister was het zover hoor een team van 4 personen waaronder Jeroen de BN-er, Ton de producer, Colin de cameraman, Johan de geluidsman en Nienke de schrijfster.

Om 8.00uur stonden ze op de stoep en gingen ze eerst wat fietsscenes met Jeroen doen, daarna klopten ze hier aan de deur. Broer en ik vonden het allemaal maar een rare en vreemde toestand. Een man een groot langwerpig ding op zijn schouder die voortdurend naar het vrouwtje wees en soms ook naar ons en dan nog een man met een lange stok in z'n handen die boven het geheel bleef hangen. Het was dat het baasje geen opdracht gaf om het te apporteren anders had ik dat met veel plezier gedaan.

Broer en ik vonden de situatie toch wat te gevaarlijk en zijn toen maar vlug naar kantoor gevlucht, dicht bij het baasje. Maar dat mocht niet baten, we mochten nog even terug om ook op de film te komen.

Nadat we op de gevoelig plaat waren vastgelegd moesten we op het huisje passen en ging heel de bubs naar het werk van het vrouwtje, daarna naar de dokter en tenslotte op de manege. We waren best wel blij dat we niet mee moesten want ondanks dat het hele aardige mensen waren vonden we de hele toestand maar een rare gebeurtenis.

Om 18.30uur kwam het hele circus weer thuis en zijn de mensen van de tv op huis aangereden, die moesten nog een uur of 2 à 3 rijden voordat ze weer thuis waren. Nadat ze allemaal weer weg waren kwam er weer visiste. Ik was eigenlijk al een beetje moe van alles.

Afin de meneer die kwam bleek een fotograaf te zijn van een plaatselijke krant die een heel stuk gaan publiceren over de canicross, dus dat vond ik dan weer wel leuk. Baasje snel z'n loopkleding en loopschoenen aangeschoten en hup voor het goede doel nog maar een rondje gaan canicrossen. Daarna was de koek echt wel op en zijn we met z'n allen nog even naar het strand geweest om uiteindelijk allemaal ons mandje op te zoeken.

Baasje en ik komen over 2 weken in het krantje en het vrouwtje komt 1 september op tv. Nederland 1 om 19.25uur "BN-ers in de zorg".

Nu gaan we nog maar een dagje goed rusten van al de commotie.

Groeten de Flint en fam.

TV Debuut

Sjonge, sjonge, het is al wat geweest hoor hier. De werkaderen van het vrouwtje en het baasje waren redelijk geopend, het was een drukte van jewelste. We snapten er niets van, normaal gebeuren dit soort dingen ook wel maar dan lekker op het gemakje.

Afin deze morgen is het dan zover het vrouwtje vetelde ons dat ze van de Nederlandse tv een hele dag bij ons op visite zouden komen. Ze gaan een documentaire van het vrouwtje maken. Wij mogen er ook even op.

Ze gaan met haar naar het werk, daarna naar Brugge naar de dokter en dan stoppen ze op de manege waar vrouwtje nog wel eens iemand helpt met z'n paardje, tenslotte was dat haar grootste passie voordat wij in beeld kwamen.

Het is een documentaire van het Reumafonds, waarbij ze 4 chronisch zieke mensen filmen in een dag uit hun leven. Vrouwtje vindt haarzelf er niet echt tussen passen, maar haar medicijnen zeggen wat anders en aangezien ze in België een stuk verder zijn daarmee, willen ze daar gebruik van maken in Nederland om meer donateurs over de brug te krijgen.

Ook komt er een bekende Nederlander mee, die dan dingen moet doen die het vrouwtje niet meer kan. Bij ons komt Jeroen Latijnhouwers mee. Die doet het RTL nieuws en Editie NL. Een nieuwslezer dus.

afin, we zullen het weer maar allemaal over ons heen laten komen. Je horen er weer wel van.
De Flintie en broer.