BOB in Utrecht

Ha vriendjes,
Gister heb ik een super leuke dag gehad. Ik mocht met het vrouwtje, tante Ingrid, Chinookan en kleine Toloa mee naar de show in Utrecht. Meestal vind ik dat nooit zulke leuke uitjes maar we hadden flink getraind op "staan", "betasten" en het vrouwtje vooral op "lopen". We moesten tegen 3 andere Bracco's. Eentje in de jeugdklasse en 1 teefje in de openklasse en 1 teefje in de kampioensklasse. Het waren wel honden die het al meer tot mooie resultaten brachten, dus moet je maar afwachten wat jezelf teweeg brengt bij een jury.

Bij het inschrijven hadden we al eens rondgekeken en er waar zoveel mooie vriendjes en vriendinnetjes, dus toen wist ik het helemaal niet meer of ik het wel zou kunnen. het was bij het begin al leuk. Tante Ingrid had een heel mooi karretje meegenomen om al onze spullen te vervoeren, ook kleine Toloa moest op het karretje vervoerd worden in een benchje. Toen ze eindelijk alles hadden geladen en wilde rijden klaptte de wieletjes ervan onder. Het was best grappig en vrouwtje en ik mochten verschrikkelijk lachen, tante Ingrid daarentegen kon er niet precies mee lachen, dus hebben we ons maar een beetje ingehouden, maar het blijft geestig.

Chinook moest op hetzelfde moment als ik dus konden we niet naar elkaar blaffen om het nog beter te laten gaan, dat was wel jammer. Maar ze heeft het ook heel goed gedaan, ze is 2de geworden met een reserve CAC en een CACIB dus zeker niet verkeerd.

Ik moest als 2de lopen dus hup daar gingen we. Het vrouwtje had nog nooit samen met mij de show gelopen, dus ik was wel benieuwd hoe ze dat ging opknappen, maar ik moet zeggen, het canicrossen werpt zijn vruchten. Ze kon goed mee en ook als ik wat begon te stuiteren ving ze dat goed op. Het baasje wordt daar meestal niet vrolijk van, maar het vrouwtje kon daar heel erg mee lachen. Ze had me wel uitgelegd dat ik dat maar niet meer moest doen, maar ja soms is dat gewoon sterker dan mezelf. De Belgische jury was wel weg van me en gaf ons een "Uitmuntend", lief he van die meneer. Omdat ik maar alleen in de reuengroep zat moest ik overkampen tegen het mooiste meisje en dat werd Sequins Bellona ofwel Donna. Oei dacht ik nog die heeft ook al verschillende keren goed gelopen, spannend. Maar de jury vond mij ook heel knap en zodoende won ik. BOB noemen ze dat Best of Breed. Afin dat had ik van de 5x nog niet gehaald en nu samen met het vrouwtje deed ik dat even.

Maar toen begon het pas allemaal, nu moesten we in de hoofdring tussen de tribunes en voor de eretribune waar alle juryleden van de dag zaten. Het was nog lang wachten voor het zover was. Dus alle tijd om kleine inkopen te doen. Aangezien broer mijn kussen heeft ingepikt kreeg ik van baasje en vrouwtje een nieuw kussen, dus heb ik wat kussens getest en heb ik een hele mooie super groot kussen gekozen. Hij was zelfs zo groot dat hij nauwlijks in de kofferbak paste, maar hij ligt zo verschrikkelijk lekker, dus ik geef het niet meer af. Hij mag wel lekker bij me liggen, maar afstaan no way.

De tijd van blinken was toch sneller dan dat ik dacht. Eerst moesten we achter de tribunes verzamelen en dan werden we een voor een opgenoemd en ook wat we in ons dagelijks leven doen en waar we vandaan komen enz.. afin gewoon een mooie voorstelronde dus. Toen ik dat tapijt onder mijn pootjes voelde, al die mensen zag die naar mij keken en de ruimte in de ring merkte werd ik gewoon helemaal happy, ik wilde die mensen eigenlijk wel alles laten zien wat ik in huis had. Maar eerst moesten we op een rijtje opstellen en vertelden ze ons dat er gelijk 13 terug uit vlogen, das een kort optreden dus. Gelukkig heb ik nog eens een oogje getrokken naar de Belgische jury en ik mocht wonder boven wonder in de ring blijven. Ik hoorde dus duidelijk tot de 7 knapste. Samen met een spinone, duitse staander draadhaar, Ierse setter, Weimeraner langhaar, een Vizla en nog iets moesten we nog eens ons kunstje laten zien. En... kunstjes heb ik laten zien. De heen weg, van de jury af lukte het me nog om mijn plezier in toom te houden, maar toen ik moest draaien draaide het in mijn bovenkamer ook en moest ik tóch even laten zien wat ik nog allemaal kan, zoals heel hard rennen, heel hoog springen tot boven het hoofd van het vrouwtje en ook heel hard blaffen om iedereen te bedanken dat ze naar me wilden kijken. De jury, het publiek en zelfs het vrouwtje mochten er mee lachen, maar dat was niet precies wat ze wilden zien en zodoende eindigden we op de 7de plaats. Ik heb een hele mooie beker gekregen en omdat ik 's morgens mijn CAC had gekregen ben ik ook nog Nederlands kampioen geworden. Ook kreeg ik een CACIB, dus de eerste naar het internationaal is ook al binnen.

We zullen wel zien waar het schip strand, ik vind het steeds leuker worden en ook het vrouwtje heeft nu ontdekt dat ze het best kan.