Super poten

Hier ben ik weer...
Wat later dan verwacht en dat komt omdat ik de benen en het lichaam even volledig rust heb gegeven. We hebben namelijk in Spiere alles gegeven wat we tot nu toe hebben opgebouwd en dat was te zien ook. We hadden nog nooit zó hard gelopen sinds we zijn begonnen aan onze canicrosscarriere.
We haalden een gemiddelde snelheid van bijna 16km per uur. We kregen vleugeltjes, zo leek het wel. Ik was ook trots op het baasje want die deed ook flink zijn best om bij te blijven.

Broer kon na zijn aanvaring met een gemene wesp toch nog lopen gelukkig. De wesp had hem even lelijk te pakken in z'n pootje. Maar dankzij de vriendelijke dokter van dienst zette zijn pootje niet meer op en de verdikking die er zat nam ziendermate af. Tegen de tijd dat de "fun"werd gelopen was alles weer okidoki. Het leek wel of hij een powerboost had gekregen van de wesp of de dokter want ook hij liep als een speer.

Ik kreeg dan weer de zware opdracht om het vrouwtje mee op sleeptouw te nemen en dat was het deze keer zeker. Ik had eigenlijk wel een zeer snelle tijd in gedachte voor haar, maar helaas de benen van het vrouwtje stagneerde de boel. Een flinke kramp in de schene benen en het was weer bekeken. Het mooie was dan weer wel dat ik mooi even kon kijken of er nog wat te jagen viel.

Afin, na een lange tijd en minstens 10x te zijn ingehaald kwamen we toch nog over de finishlijn. Na al dat gepuf en geblaas mochten we ook nog blijven eten, en lekker was het hoor. BBQ; altijd goed, voor mens en hond.

Iedereen die ons weer deze heerlijke dag hebben bezorgd; HARTSTIKKE BEDANKT.
We hebben het super naar ons zin gehad. Ook bedankt voor de leuke foto's, Tine en Ann.

Flintie