Auw aan de poot

Ik heb auw aan m'n pootje. Dus NIET lopen, boehoe. Ik ging de tuin in en toen zag het baasje dat ik op eieren liep. Toen moest het gebeuren; baasje en het vrouwtje begonnen een grondig onderzoek wat het nu precies zou kunnen zijn. Ik heb met m'n grote platvoeten weer eens ergens ingelopen en nu is er een groot stuk vel van een van mijn kussentjes onder aan mijn voetje.



Ik mocht toen in een voetenbadje en het vrouwtje heeft m'n voetje helemaal ingesmeerd met hongingzalf (en dat is lekker!!!!). Het heeft er dan ook niet lang op gezeten, want als flinke man kan ik zelf ook wel m'n pootje verzorgen hoor. Eerst de zalf eraf, jammie, jammie, en toen nog even flink aan de poot gebeverd. Goh, toen was het nog groter geworden, dus op een of andere mannier had ik toch iets niet goed gedaan.



Vrouwtje heeft het nog eens opnieuw gedaan en nu moet ik eraf blijven en telkens als ik er toch aan zit, krijg ik op m'n kop.



Lopen zat er niet is gisteravond, maar vandaag mag ik wel mee naar het strand, want met mijn pijne poot door het zeewater lopen is super gezond. Het vrouwtje smeert het daarna weer in. Waarna ik waarschijnlijk weer enkele pogingen zal ondernemen om de heerlijke zalf lekker op te likken.



Broer mag nu vanavond met baasje hardlopen en ik wandelen met het vrouwtje, ach heeft die stumper ook eens een verzetje.

Jullie horen weer van me.

groetjes Flintie.