Gister mocht ik voor de eerste keer meedoen aan de "agility"les van juf Ingrid op de hondenschool "de Countrydogs". Vorig jaar was ik nog een beetje te jong, te slungelig en nog niet sterk genoeg om mee te doen, vonden het baasje en het vrouwtje. Dit jaar mocht het dan wel.
Wat is dat ook geweldig om te doen. Eerst was ik wat voorzichtig, maar toen ik eenmaal los was en door had wat nu precies de bedoeling was, vond ik het steeds leuker. helemaal wauwie, te gek. Ik moest overal over, op, in en onderdoor. De hindernissen ging wel. De tafel, daar moet je opspringen vanaf de goede kant en drie tellen blijven zitten. Dat vond ik best wel moeilijk, heb namelijk niet zo'n geweldig zittend gat en voordat de "go" van juf Ingrid dan eens komt, dan duren 3 tellen wel lang hoor.
Toen hadden we iets, dat vond ik echt wel een vreemd gebeuren. Baasje gaf het leibandje aan juf Ingrid en ging zelf aan de andere kant van soort flexibele tunnel staan. Ik dacht dat het baasje er zelf in ging kruipen. Toen riep hij me maar ik was hem kwijt, heb eens links van dat ding gekeken, eens rechts gekeken, maar geen baasje. Toen ik eroverheen keek zag ik hem weer staan, eerst wilde ik er overheen gaan, toen bleek dat ík er doorheen moest. Tja, zeg dat dan. Afin, ik er doorheen, maar het paste maar net, heel dat ding stond te daveren. Was wel grappig, want aan de andere kant stond het baasje weer, helemaal blij.
Broer en het vrouwtje deden het ook niet verkeerd, maar ja die doen dit spelletje dan ook al een paar jaar. Broer mocht overal los lopen en luisterde wel flink naar het vrouwtje, die op haar beurt en voor haar doen gigantisch hard ging. 'k Wist niet wat ik zag, had nooit gedacht dat daar nog een extra versnelling op zat, haha.
Afin, het was weer een geweldige ervaring, ik hoop dat we volgende week weer gaan.
Vette poot Flintie en de groeten van mijn grote broer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten