Zonder baasje, boehoe

Het is gewoon verschrikkelijk, het baasje heeft vandaag een wedstrijdje gelopen en dat zonder mij. Dat kan toch niet. Het baasje had z'n loopbroek aan en ik wist dat we fijn zouden gaan lopen, ik wist het zeker!! Yoepie, broer en ik werden in de auto gezet en het vrouwtje had de rugzak ingepakt. We reden naar Retranchement en daar stonden nog allemaal mensen met loopkleding aan. Het gekke was alleen dat niemand hun grote vriend mee had, alleen wij liepen daar als enigste viervoeters rond. De meeste lopers keken ook niet zo vriendelijk naar ons. Ik begon al wat nattigheid te voelen, dit is niet zo gezellig en leuk als normaal, waar zijn we in godsnaam terecht gekomen?

Baasje had ons nummer opgehaald en we liepen naar de start. Afin, het baasje ging even inlopen en zou mij zo wel komen ophalen en wat schertst mijn verbazing, ik werd helemaal niet opgehaald, hij ging helemaal alleen naar de startlijn. Ik heb nog heel hard gereclameerd, maar het mocht niet baten. Bij het startschot vertrokken al die lopers alleen en dat zonder hun trouwe viervoeter. Ik kon er helemaal niet bij, dat hij mij zomaar achter liet samen met het vrouwtje en broer. Hoe hard ik ook mopperde en boos was, het mocht niet baten, hij was vertrokken, weg en liet mij met verdriet achter.

Toen hij terug kwam heeft hij me uitgelegd dat het geen canicross was maar een doodgewone, saaie "mens zonder hondenloop". We waren wel heel trots op ons baasje dat hij zo netjes de 3,6km had afgelegd in 18 min., tja met mij erbij loopt hij dit in 15 min. Zo zie je weer maar dat ik toch niet voor niets mee loop.

Volgende week gaat hij weer alleen lopen, we zullen deze week nog eens flink de spieren trainen, zodat hij volgende week een beetje rapper is.

We houden jullie op de hoogte.

De Flintie